over mij

''In L’akech'' staat er op mijn linker ribbenkast getatoeëerd, dragend onder mijn hart. ‘’Ik ben een andere jij’’ en zo is het.

Mijn naam is Senne. 
Vrouw, vriendin, dochter, tante en nog zoveel meer..

Al op jonge leeftijd was ik mij bewust van mijn gevoeligheid voor energie. Zowel die van mijzelf, als die van anderen. Ik raakte regelmatig overweldigd en was lange tijd meer afgestemd op wat er om mij heen gebeurde dan wat er zich binnen in mij afspeelde. Zo verloor ik de verbinding met mijzelf..

Mijn leven vormde zich zoals ik om mij heen gehoord en gezien had. Een fijne baan, mooi inkomen, huwelijk en rijk sociaal netwerk. Alles leek te kloppen. Echter langzaam maar zeker begon mijn lichaam te fluisteren, in de vorm van vermoeidheid, somberte, extreme hormonale disbalans en uiteindelijk, een zware burn-out. 

The body expresses, what the mind supresses..

Ik voelde dat de manier van leven die ik gekozen had, eigenlijk niet passend was voor mij maar liep vast in overtuigingen; in ´hoe het hoort´. Pas toen mijn lichaam en geest, na jarenlange onderdrukking en verdoving, begon te schreeuwen, kon ik niet anders meer dan stoppen. Stoppen, vertragen, (leren) voelen en luisteren.

Ik kwam terecht in stilte.

Door niet meer ''mee te doen'' en afstand te nemen, ontstond er ruimte.
Ruimte om te vertragen.
Ruimte en voelend aanwezig te zijn in mijn lichaam. Om mijzelf volledig, veilig, op alle lagen te ervaren. Misschien wel voor het eerst in mijn leven.

Wat een rijkdom, en wat een wijsheid dook ik op.

Ik stemde me af op de ritmes van het jaar, ervoer de wereld, dompelde me onder in de elementen en het medicijn van de natuur. Ik deed mijn opleiding tot massage- & healing therapeut, energetisch behandelaar en bestudeerde het inheems sjamanisme. Ik liet met regelmatig dopen tot ‘’zweverig’’ of ‘’heks’’ maar voelde me - alles behalve ''zwevend'' - juist meer voelend en belichaamd aanwezig in het leven dan ooit.. 

Het liet me zien hoe lastig ik het lange tijd gehad heb om mij te verhouden tot het ritme van de wereld om me heen én hoe groots de emotionele droogte in de wereld inmiddels is..

Hoe zich een maatschappij heeft gevormd die is berust op structuren, kaders en productiviteit..
Waar ritme ontbreekt, diepte een uitzondering is en wijsheid langzaam opdroogt. Hoe somberte zich verspreid en angst, burn-out en depressie steeds vaker ‘normaal’ zijn. Hoe ik steeds meer mensen zie verlangen naar verbinding, aanwezigheid, expressie en creativiteit, maar ook zij zichzelf niet meer kunnen voelen..

Ik mocht stap voor stap een leven creëren dat bij me past, dat mij gevoed en in balans houdt, in de vorm en het ritme dat daar voor mij bij hoort
Waar anders zijn lang onveilig en spannend voelde, mag ik nu de kracht ervaren van een authentiek leven, in verbinding en balans. 

En hier ontstond mijn verlangen om te delen. Het pad van kennis naar wijsheid, dat ik zelf mocht afleggen. De wens om samen te groeien, herinneren en delen. We moeten het namelijk wel zelf doen, maar niet alleen.